De Wand

Context

De Wand werd gebouwd voor Expo '58 en nadien min of meer verlaten. In de jaren '70 en '80 werd de ruimte het speelterrein voor buurtjongeren en graffitispuiters, in die mate zelfs dat de Esplanade uitgroeide tot een van de mythische graffitiplaatsen in Brussel. Eind jaren '80, begin jaren '90 lieten de grootsten onder hen hun sporen na. Bij het herschilderen van De Wand in 1 995, hebben werklieden bepaalde fresco's trouwens duidelijk omlijnd om ze ook figuurlijk in de verf te zetten.

Reizen als thema

Het fresco aan De Wand geeft een nieuw gezicht aan dit station en vormt een doorkomstplaats om tot ware wandelruimte. Door haar ligging, ademt de hele zone de sfeer van het reizen: reizen door de stad of verder. Een reis die voortvloeit uit dromen, verbeelding en avontuur; elementen die alomtegenwoordig zijn in het fresco.

Om de artiesten een propere ondergrond en een geschikte oppervlakte te kunnen bieden, waren vooraf enkele voorbereidende werken noodzakelijk. Zo werden tussen 9 juli en 31 a ugustus 2007 de muren herschilderd, stellingen, kantoorcontainers en materiaal geplaatst en kreeg het kunstwerk een antigraffitibehandeling. Het fresco zelf werd in slechts negen dagen geschilderd.

Op het perron richting stad staat op 500 m2 een lange draak in levendige kleuren, een knipoog naar de vlakbij gelegen Japanse toren. De kunstenaars die meewerkten aan deze gigantische draak verrichtten een bijzondere prestatie omdat ze rekening moesten houden met de ondergrond. Ze moesten rekening houden met een niveauverschil op de muur om ook vanaf het andere perron een samenhangend beeld te kunnen zien.

Een tweede fresco bevindt zich aan de kant van het eindpunt van tram 19 en strekt zich uit over 1 000 m2. Deze ‘wandeling' bestaat uit een reeks kaders die steeds groter worden. Ze vangt aan met kleine, oude stadsgezichten die zich verderop geleidelijk omvormen tot meer hedendaagse stadsbeelden. Het fresco eindigt met beelden van een futuristische stad.

Onder de hedendaagse stadsgezichten bevindt zich ook de postkaart onder de tunnel, gemaakt door Marseillaanse artiesten. Er valt een strand te ontdekken met in de verte het Atomium... een uitnodiging voor een reis!

Het fresco eindigt met een blik op een zeer futuristische stad waarnaast een immense robot staat die zich opmaakt om ze te herdecoreren... een knipoog naar de stadskunstenaars natuurlijk.

Het fresco zit verder nog stampvol met andere details en verwijzingen die best te ontdekken zijn tijdens een bezoek ter plaatse.

De kunstenaars

De vzw Tarantino heeft als belangrijkste doelstelling stadskunst te promoten en coördineerde de realisatie van het fresco aan De Wand. Na een projectoproep tot vernieuwing van de openbare ruimte, kreeg de vzw hiervoor subsidies van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

De vzw is bijzonder gevoelig voor de uitwisseling tussen culturen en generaties, maar ook voor de verfraaiing van de stedelijke omgeving. Ze maakt thematische fresco's en organiseert regelmatig workshops en tentoonstellingen over het hedendaagse schilderen.

Een dertigtal kunstenaars uit België, Frankrijk, Nederland en Engeland werktemee aan dit fresco. Ze overlegden een half jaar lijfelijk, via de post en het internetom een samenhangend fresco te ontwerpen.

Enkele cijfers

• 1 500 m2 waarvan 1 000 m2 het grootste samenhangende stedelijke fresco vormen in België


• dertig artiesten uit de alle hoeken van Europa


• 9 werkdagen


• 6 000 spuitbussen verf


• een totaalkost van 200 652,67 euro*

* voorbereiding van de ondergrond en de bijbehorende werken, bewaking van de werf, 6 000 spuitbussen, coördinatie en loon van de kunstenaars